Het is bijna zover, we gaan een weekje op de lange latten. Dit keer is de bestemming Val d’Isere. Ik heb er erg veel zin in, na een bijzonder jaar met veel belevenissen bij Twinfield. Vanaf het moment dat je zo’n trip boekt neemt de belangstelling voor de weersverwachting ter plekke flink toe. Wel, het ziet er op dit moment prima uit, maar je weet nooit wat je gaat tegenkomen. Eigenlijk zijn we nog nooit in deze periode van het jaar gaan skiën. Ik denk steeds dat het erg koud is, in ieder geval kouder dan we gewend zijn op de wintersport. We gaan het meemaken.

Als ik de webcams bekijk ziet het er fantastisch uit. Er ligt nu al meer dan 2 meter sneeuw voor ons chalet. Ik ben benieuwd hoeveel mensen dit jaar met een helm op skiën. Toegegeven, dit hoofddeksel staat niet iedereen erg flatteus, maar toch neemt het aantal helm-dragenden elk jaar toe. Mijn zoon is -en dat betreur ik- niet zover te krijgen om een helm te dragen (zie deze blog van maart 2011). Op de skies ga je harder dan op een bromfiets, en bomen of andere obstakels zijn heel snel heel dichtbij.

Break
Coen Barten, een goede vriend van mijn zoon, gaat op 1 januari op wereldreis met zijn vriendin Nikki. “Even een break van een half jaar.” Mooi hoor, maar zoiets was tijdens mijn HBO-opleiding ondenkbaar. Ik heb het ook nooit gevraagd, destijds; wij moesten vierenhalf jaar vol aan de bak om het diploma te behalen. Een half jaar ertussenuit; dat kwam niet eens bij je op. De doelstelling was een diploma halen en dan werken. Ja, het zijn andere tijden. Tjonge, ik lijk wel ouderwets! “De jeugd van tegenwoordig” heeft ook wel een vrij bestaan: beetje studeren, af en toe werken, lekker sporten en dan ook nog eens een half jaar op reis. Gelukkig nemen ze alle moderne hulpmiddelen, zoals de iPhone en de iPad mee. Ik heb een wereldstekker aan hun bagage toegevoegd. Social media en internet maakt een groot deel uit van de reis, zodat het thuisfront op de hoogte blijft van alle (nu ja; de meeste) bezigheden onderweg. Coen en Nikki: doe voorzichtig, geniet, maak veel foto’s, deel je belevenissen en wees lief voor elkaar.

Terug naar de wintersport van komende week. Ik kijk er erg naar uit. Een week om eens totaal iets anders te doen, skiën, uitrusten, gezelligheid, en goede vrienden om me heen. Ik heb er zin in. Tot volgend jaar!

André Kwakernaat

Het is weer zover. ’s Morgens is het is laat licht, ’s avonds vroeg donker: de kerst komt eraan en dan is het jaar eigenlijk voorbij. Ik zit nu achter mijn computer (Mac natuurlijk) en wat is het een uitzonderlijk jaar geweest! We begonnen slecht met het overlijden van onze collega Nico bij ons op kantoor op 3 januari. Er gaat dan heel wat door je hoofd. Je denkt dan “wat zal dit jaar ons brengen”. Een slechter begin dan dat kun je niet bedenken. Achteraf gezien zijn wij daar als Twinfield-team sterker uitgekomen. Begin dit jaar hadden we bij Twinfield de beslissing genomen om op zoek gaan naar extra geld om zo flink te kunnen uitbreiden in de internationale wereld van het boekhouden. We waren al aardig onderweg en zagen kansen, vooral in Engeland. Uiteindelijk resulteerde de zoektocht naar een nieuw kapitaal in de verkoop van Twinfield aan Wolters Kluwer.

Veel mensen zullen hebben gedacht: “wat moet Wolters Kluwer nu met Twinfield“. Eigenlijk is het antwoord op deze vraag zeer eenvoudig. Wolters Kluwer is wereldwijd de grootste leverancier voor accountancysoftware én wil vooruit in de online wereld. Na de gehele online markt te hebben onderzocht kwamen ze bij Twinfield uit. In mijn blog over Trots ben ik hier al op in gegaan. De eerste resultaten zijn er al in Engeland. Ook een hoogtepunt dit jaar was de Nationale Accountancydag , de Twinfield klantendag voor accountants. Dit evenement was buitengewoon inspirerend en motiverend. Komend jaar moeten we dit succes opnieuw uitbouwen. Een behoorlijke uitdaging voor het gehele team!

Voor het eerst zijn we dit jaar ook met de caravan op vakantie geweest buiten het hoogseizoen. Achteraf gezien een goede keuze want toen was het weer goed, wat je niet kunt zeggen van de zomer. Het is ons goed bevallen en komend jaar blijven we iets langer weg. Er is maar één echte voorwaarde: er moet een golfbaan in de buurt zijn. Sinds dit jaar ben ik in het bezit van mijn GVB en dus moet ik aan mijn handicap gaan werken. Nu bekend is dat ik regelmatig golf krijg ik steeds meer uitnodigingen, zowel nationaal als internationaal. Erg leuk. Ik moet er nog op ingaan, maar dat komt wel goed. Gerd-Jan Toonen van de golfschool Gelderland heeft mij onder zijn hoede genomen. Prima instructeur, ik leer elke les!

Ook gestart in 2011: de geboorte van Team4Talent; professionals werken samen met talenten. Het gehele team is begin deze maand een aantal dagen op Lanzarote geweest, waar we hebben gewerkt aan de teamspirit. We hebben daar hard gewerkt, kijk zelf maar naar de foto’s en films. Het was goed om mee te maken; aan de ene kant zijn er enorme verschillen tussen de topsportwereld en de wereld waar wij leven en aan de andere kant zijn er veel gelijkenissen. Ook heb ik een sporttest gedaan bij Guido Vroemen, de sportarts van het team. Ja, er moet gewerkt worden aan de conditie. Ik ben fanatiek van start gegaan maar heb vier weken met griep rondgelopen. Ik ga komende week de draad weer oppakken want de uitdaging voor komend jaar is dat ik mee kan fietsen met de atleten van het team. Mijn racefiets is in aantocht evenals de Team4Talent-kleding. Ik kan niet wachten op de eerste officiële wedstrijd waar onze atleten aan mee gaan doen! Wil je komend jaar meedoen aan een clinic zwemmen en/of fietsen en/of hardlopen dan kun je bij ons terecht. Ik kom het hele jaar veel mensen tegen, maar Wouter Duinisveld is wel de meest bijzondere mens die ik heb ontmoet. Wouter is een man die doelen kan stellen en die dan ook weet te bereiken. Hij gaat voor kwaliteit en niet voor kwantiteit en is nu al het cement tussen de stenen van Team4Talent. Hij heeft als ambitie om komend jaar de 1/2 Ironman van Mallorca te volbrengen (1,9 km zwemmen, 90 km fietsen en 21 km hardlopen). Is dat nou zo bijzonder, vraagt u zich af. Ja, dat is het. Wouter heeft een donor-hart. Ik ga mij nu registreren als donor! Als je mensen op deze manier een nieuw leven kunt geven, dat is toch wel heel bijzonder.

Het was een bijzonder, bewogen jaar. Ik kijk even terug, maar -net als andere jaren- liever vooruit. En dan zie ik 2012; een jaar met ongelooflijke mogelijkheden, een moeilijke markt, maar geweldige uitdagingen aan de horizon. We gaan er weer voor. Ik wens u allen een hele fijne, sfeervolle kerst, een goed uiteinde en een geweldig succesvol 2012, zowel zakelijk als privé.

André Kwakernaat.

Vorige week is de kick-off geweest van Team4Talent. Wat? Ja, Team4Talent: een nieuw idee: een team met Olympische ambities!

Het is de droom van triathleet Evert Scheltinga, deelnemen aan de Olympische Spelen 2016 in Rio de Janeiro. In maart van dit jaar presenteerde hij zijn plannen aan de Huissense ondernemers. Ik was daarbij omdat ik een presentatie over social media gaf en was onder de indruk van zijn verhaal. Wat zou er voor nodig zijn om Evert of andere talentvolle triatleten deel te laten nemen aan de Olympische Spelen? Ik heb John Nagelhout gebeld, voormalig wegatleet en een goede vriend van mij, en samen zijn we om tafel gaan zitten. Uitkomst: de definitieve plannen voor  ‘Team4Talent‘: een uniek triathlonteam.

Het gaat niet alleen om talent op het gebied van de triathlonsport, maar ook om het ontwikkelen van talent op andere gebieden. Zo krijgen jonge fotografen, communicatiedeskundigen en talenten op financieel- en managementgebied de kans om in de praktijk te leren en zo bij te dragen aan het uiteindelijke doel: deelname aan de Olympische Spelen van ‘Rio’. Het team richt zich op de Olympische afstand Triathlon (1500 meter zwemmen, 40 kilometer fietsen en 10 kilometer hardlopen). De eerste atleten die deel uitmaken van het team zijn bekend. Evert Scheltinga, Mark Oude Bennink, Danne Boterenbrood en Edo van der Meer vormen op dit moment het ‘A-kader’. Edo heeft hierbij de rol van ‘teamcaptain’ en zal zijn ervaring overbrengen op de overige teamleden. Hij heeft als doel kwalificatie voor de WK Ironman op Hawai, maar zal met het team ook deelnemen aan wedstrijden op de Olympische afstand.

Maar er is meer talent. Jorik van Egdom, pas 16 jaar, is nu nog ‘B-kader’. Hij is volwaardig lid maar kan nog niet meedraaien in het volledige programma van Team4Talent. Ook Wouter Duinisveld, die met een donorhart de Ironman 70.3 op Mallorca zal doen, wordt gesteund. Uiteraard is er topmedische begeleiding door bondsarts Guido Vroemen.

Team4Talent zal overwinteren in het buitenland. In december wordt er getraind op Lanzarote, waar de basis zal worden gelegd voor de eerste Continental Cups in Nieuw-Zeeland, half januari. De atleten zullen daaraan deelnemen om punten te verkrijgen en zo hun ranking te verbeteren, waardoor deelname aan Worldcups dichterbij komt. Volgens de planning zal Edo van der Meer via Zuid-Afrika, waar hij deelneemt aan de Ironman, richting Nieuw-Zeeland gaan en zich daar bij het team voegen. Danne Boterenbrood zal met het team naar Lanzarote gaan, maar traint in Nieuw-Zeeland met de NTC-selectie. Na twee maanden in Nieuw-Zeeland zullen de atleten in maart weer huiswaarts keren om zich verder voor te bereiden op het komende seizoen.

Wij proberen natuurlijk sponsoren te werven, maar wel op basis van toegevoegde waarde. Pas als wij als team of als individuele talenten waardevol kunnen zijn praten we over sponsoring. Het idee is dat de sponsor bepaalt welk bedrag hij betaalt of welke waarde de gesponsorde spullen vertegenwoordigen. Team4Talent werkt met moderne businessmodellen en social media is key.

Ik zal jullie via mijn blog op de hoogte houden maar via social media en website kun je ook jezelf laten informeren.

Wat een evenement!. De Nationale Accountancydag was weer beter dan vorig jaar. De verwachtingen waren hooggespannen en ik had voor mezelf de lat hoog gelegd met betrekking tot mijn keynote. De avond voor het evenement waren we al op de lokatie geweest om alles te zien en de laatste puntjes op de i te zetten. We hebben toen de films voor het eerst op het grote scherm gezien. Ik kreeg er kippenvel van! In mijn periode bij softwarebedrijf Baan heb ik twee maal het klantenevent Baanworld meegemaakt, in Denver en Wenen. Ik vond dat erg indrukwekkend. Hoe gaaf is het dat we, zo’n 12 jaar later, bij Twinfield hetzelfde doen! Echt een geweldige prestatie van het marketingteam en tijdens de dag van alle aanwezige Twinfielders. Zo’n dag is niet alleen goed voor de klanten maar ook voor de Twinfield-medewerkers. Het verschil met andere klantendagen? Wij passen ervoor om het alleen maar over ons product te hebben. Je ziet bij ons niet alleen maar schermen. Nee, we kiezen een thema (dit jaar de ondernemende accountant) en zorgen dan voor inspirerende sprekers en sessies met inhoud. Ook dit jaar hebben we weer volop gebruik gemaakt van social media: blogs, video’s op Youtube, en zelfs zoveel tweets op Twitter dat we trending topic in Nederland waren met een tweetreach van meer dan 1.4 miljoen views! Ik weet zeker dat er geen ander softwarebedrijf in Nederland is die dit op zijn klantendag zal overtreffen. Hoezo accountants zijn saai?

Op woensdagochtend waren we al vroeg in Amsterdam voor de generale repetitie, na wat kleine bijsturingen waren wij er klaar voor onder aanvoering van onze strenge regisseur Raymond Koning. Dit jaar kwamen mijn vrouw Karin en mijn zoon Erwin ook op bezoek. Vorig jaar baalde ik er van dat zij niets hadden meegemaakt van deze geweldige dag. Ook mijn buurman Frans kwam mee. Hij had eerder dit jaar een Masterclass bij Twinfield meegemaakt en was nieuwsgierig naar de Nationale Accountancydag. En natuurlijk wilde ook oud-Vitesse voorzitter Karel Aalbers en zijn buurman in actie zien.

Mijn collega Bert van der Zwan opende het evenement met een korte toespraak waarin hij nogmaals een toelichting gaf over de verkoop van Twinfield aan Wolters Kluwer. Daarna nam dagvoorzitter Jeroen van de Schenk het stokje over. Nooit eerder was hij dagvoorzitter tijdens een congres, maar dat was totaal niet te merken. Jeroen deed het fantastisch en leidde ons congres op een heel natuurlijke manier. Karel Aalbers, de oud-voorzitter van Vitesse en bedenker van het Gelredome-stadion in Arnhem, nam de keynote voor zijn rekening. Na een voorzichtig begin eindigde hij zijn keynote ijzersterk en kreeg een luid applaus vanuit de zaal. We hadden geen betere opening kunnen hebben, met ons thema.

Na de breakoutsessies met interessante sprekers was het voor mij tijd om me om te kleden. Voorafgaand aan de Nationale Accountancydag was er namelijk een film opgenomen waarin ik een reis door de tijd maak en de wereld van de accountant in 2014 beschrijf. Het idee was dan ook dat ik op het podium dezelfde kleren als in de film zou aantrekken, zodat het zou lijken alsof ik direct vanuit de film het podium op zou komen lopen. Mooi en futuristisch, dat maakt het echt bijzonder. Om 16.30 uur ging ik richting de grote zaal. Achter het podium kreeg ik een microfoon opgeplakt. Alles stond klaar, in de hal klonk speciale muziek met een vette beat. Ondertussen stroomde de zaal vol met 700 accountants, medewerkers en partners. Ik stond klaar in de coulissen want precies om 16.45 uur zou de muziek aan gaan. Ik had hiervoor het liedje Recognizer van Daft Punk uit de film Tron gekozen. Wow zeg, indrukwekkend als de muziek zo hard kan worden afgespeeld. Ik kwam het podium op om te vertellen dat we een sprong voorwaarts in de tijd gingen maken naar het jaar 2014. Dat was echt gaaf! Benieuwd naar de film? Bekijk ‘m hier! Voor het eerst in mijn leven kreeg ik een applaus na het vertonen van een film, je weet niet wat voor een gevoel dat is. Ik werd er emotioneel van: na 11 jaar bouwen aan Twinfield stond het er opeens, mijn visie op accountancy op een levensgroot scherm. Na de film gaf ik mijn presentatie: geweldig. Veel reactie vanuit en interactie met de zaal, dat doet mij altijd goed. Ik had 45 minuten spreektijd en heb me daar keurig aan gehouden, maar ik had nog wel uren willen blijven staan. Na afloop veel klanten en prospects gesproken; dat doet me altijd goed.

Het grootste compliment kreeg ik toen ik thuis kwam. Vrouw en zoon waren onder de indruk en vonden mij op het podium precies hetzelfde als thuis! Allemaal hartelijk dank, voor bezoek aan het evenement, reacties op de blogs of video’s of presentaties. Super!

De voorbereidingen voor de Nationale Accountancydag zijn in volle gang. Momenteel hebben zich al meer dan 450 accountants aangemeld. Het begon eigenlijk allemaal in de beginjaren van Twinfield met de “ronde tafel conferentie”. Wij nodigden klanten uit om mee te denken over nieuwe functionaliteiten voor het komende  jaar. De setting moest een ronde tafel zijn, hadden we bedacht, omdat dan iedereen aan tafel gelijk is. Het maakt niet uit of je bij een groot of klein kantoor werkte.

We begonnen destijds met zeven tafels. Aan elke tafel zaten zes mensen, zodat we zo’n 42 deelnemers hadden. Heel wat minder dan nu, maar die sessies waren wel heel belangrijk. Daarna werd de Twinfield gebruikersdag voor accountants steeds groter en moesten wij het ronde tafel principe loslaten. Er is ook nergens een hotel of conferentiecentrum te vinden met zoveel ronde tafels! Drie jaar geleden huurden we in de CineMec in Ede een paar zalen; uiteindelijk pasten we met z’n allen maar nét in de grootste bioscoopzaal!

Vorig jaar hebben we weer een flinke slag gemaakt. De naam ‘gebruikersdag’ verviel en we hebben ons evenement de “Nationale Accountancydag” genoemd. Bij Twinfield zat de groei er flink in en dus moesten we een echte studio afhuren. We verbouwden de grote ruimte zodat we een aantal conferentiezalen konden inrichten. Het aantal bezoekers overtrof onze verwachting; sommige accountants hadden zich ingeschreven maar toch ook maar een collega meegebracht! De sfeer, gecombineerd met social media, was heel bijzonder. Dit jaar moet het allemaal weer beter en groter en dat gaat ook gebeuren. Op 28 september ontvangen we nog meer gasten in de Convention Factory in Amsterdam. Ook het aantal TwinApps-partners (bedrijven die een koppeling met Twinfield in hun oplossing hebben geïntegreerd) is weer toegenomen en u zult verbaasd zijn over de verscheidenheid aan oplossingen. Ook internationaal timmeren wij bij Twinfield aan de weg. Leuk om te zien dat er ook gasten uit Engeland, Duitsland en België komen. Natuurlijk is de voertaal Nederlands, maar de keynotes worden live vertaald in het Engels. Net als vorig jaar zal ik weer de dag afsluiten met mijn visie op waar accounting heen gaat in de komende jaren. Het thema van de Nationale Accountancydag is ‘De Ondernemende Accountant’: de accountant kan niet meer hetzelfde kunstje blijven uitoefenen, maar moet echt ondernemen om de klanten te blijven bedienen met zijn of haar diensten. Ook daarop kom ik terug in mijn verhaal.

Wilt u er bij zijn? Er zijn nog tickets beschikbaar. Aanmelden is gratis voor accountants en medewerkers van administratiekantoren en kan op www.nationaleaccountancydag.nl!

Foto: Afbeelding gemaakt tijdens de Nationale Accountancydag 2010 in Utrecht. Dagvoorzitter Frans Heitling (oa hoofdredacteur Accountancynieuws) interviewt me op het podium.

De laatste tijd ben ik veel in Londen. Twinfield heeft een internationale strategie en ik wil stappen maken met de business in het Koninkrijk. Het nadrukkelijk tijd investeren in de UK begint z’n vruchten af te werpen. Graag neem ik jullie -in deze blog- eens mee op één van deze businesstrips.

Ik vertrek meestal vanuit Nederland, zo aan het einde van de middag. Dan is Schiphol goed bereikbaar en heb ik vrijwel geen last van de files. Ook zijn de vliegtuigen niet overvol; dat reist een stuk prettiger. Ik eet dan in London, gebruik de avond om wat te werken en ik pak wat ontspanning. Vroeg slapen en zo kom ik de volgende dag uitgerust aan de start. Op Schiphol parkeer ik op het speciale gedeelte van Privium. Iets duurder, maar je staat dichtbij de vertrekhal; het is maar een minuut of vijf lopen naar de douane. Daar gebruik ik weer mijn Privium-kaart om via de iriscan langs de vaak lange rij mensen te glippen die klaar staan met hun paspoort. Patricia (mijn secretaresse) heeft mij de avond vantevoren ingecheckt en via de sms ontvang ik de link naar de QR-code op mijn iPhone. Die QR-code is dan tevens mijn instapkaart. Lekker makkelijk, geen gedoe en dus geen papier meer.

Meestal is de gate al open als ik aankom. Ik neem alleen maar handbagage mee en sluit direct aan bij de veiligheidscontrole. Riem af, jas uit, toiletspullen, laptop en iPad uit de tas en door de scan. In het vliegtuig heb ik -door het voortijdig inchecken- altijd stoel 14D. Aan het gangpad en bij de nooduitgang; ideaal vanwege de beenruimte. U kent dat vast wel van de vakantie: eerst is het altijd snikheet in het vliegtuig en pas vlak voor vertrek zetten ze pas de airco aan. Lijkt mij goed om daar eens wat aan te doen!

Na zo’n drie kwartier vliegen landen we in London en sta ik op Heathrow. KLM heeft daar een vaste gates, dus je loopt blindelings door naar de douane. Bij de uitgang koop ik een kaartje voor de Heathrow-express. Ik neem de lift naar beneden en stap in de metro naar Heatrow Central. Ondertussen zet ik dan mijn MIFI aan (ik gebruik er één van het merk Huawei). U kent me; ik ben een enthousiast gebruiker van social media en de MIFI stelt me in staat om tegen lokaal tarief met meerdere apparaten online te zijn. Ook kan ik de mail ophalen en bijwerken. Op Heathrow Central pak ik de trein die me naar Paddington Station brengt.

Daar kan ik de verleiding vaak niet weerstaan om sushi te gaan eten bij YoSushi. Een bewezen concept: sushi op bordjes die je van de lopende band afpakt, maar wel van erg goede kwaliteit. Afhankelijk van de tijd en het weer pak ik een taxi of de subway naar het Bloomsbury-hotel. Prima onderkomen; ze kennen me en geven een uitstekende service. Daar begint mijn werkelijke programma. Ik praat met partners, prospects en klanten. Vaak zijn die besprekingen ook in het hotel. De mensen met wie ik spreek wonen en werken vaak buiten Londen en komen gedurende de dag de stad in om zaken te doen. Dé reden dat Londense hotels ook een goede lobby hebben. Overigens zie ik wel meer dan dat van de stad; ik spreek ook regelmatig af in één van de vele koffieshops. Nee, niet de rokerige gelegenheden zoals wij ze kennen, maar een Nero of Starbucks. ’s-Avonds eet ik meestal met een klant of prospect. Ik gebruik mijn tijd nuttig en ga, nadat ik m’n mail en social networks heb bijgewerkt, laat naar bed. De dag erna herhaalt zich dit patroon.

Inmiddels weet ik voor de terugweg hoe laat ik op welk punt moet zijn om weer net op tijd overal binnen te lopen. Dat lukt altijd, behalve gisteren. Ik was vroeg klaar en vertrok op tijd naar Heathrow. Even bij de KLM-desk een upgrade naar een eerder toestel geregeld: ik was klaar voor vertrek. Nou, dat viel tegen. De oorzaak: enorme regenbuien! Om te beginnen had het vliegtuig een half uur vertraging bij aankomst en na het instappen meldde de cabinebemanning dat het vliegtuig nog eens 30 minuten langer in Londen bleef staan. Pech, want daar gaat je geld voor de upgrade. Komt het vliegtuig wat ik eigenlijk zou hebben nog eerder aan ook. Dan baal je helemaal. Nou ja, bij aankomst op Schiphol (hier ook regen, wat hebben we toch een heerlijke zomer) weer snel -met dank aan mijn Privium-kaart- langs de lange rij wachtenden bij de douane en naar huis. Vrouwlief weer blij, ik bekaf, maar wel voldaan. Het is elke keer weer een avontuur, maar de stappen die we in de UK maken zorgen er wel voor dat ik met tevredenheid op mijn tripjes terugkijk!

De laatste tijd ben ik veel in Engeland. Wat mij erg opvalt is dat men daar nog steeds cheques gebruikt, het 3 dagen duurt voordat een bedrag van de ene naar de andere bank is bijgeschreven en het vaak onmogelijk is om een bankafschrift elektronisch te downloaden. Jaarrekeningen worden nog heel veel in MS-Word en MS-Excel gemaakt. Het insturen van de OB aangiftes gaat sporadisch via de elektronische snelweg naar de belastingdienst (HMRC). Het exporteren van je boekhouding en het daarna versturen naar de accountant die het dan moet importeren in zijn Sage-versie is nog dagelijkse kost met alle denkbare problemen. Maar daar gaat verandering in komen!!

We zijn nu aardig op weg om ook daar aan de boom te schudden. Men moet wel wennen aan de nieuwe manier van denken en werken. Wij bij Twinfield moeten blijven opletten dat men niet in dezelfde valkuilen valt als onze accountants in Nederland. Ik kreeg zelfs een bedankje via de mail waarin onze nieuwe klant ons bedankte dat ze sinds lange tijd weer “excited” is om een accountant te zijn. Gaaf toch! Maar dan ga ik met de accountmanagers mee in Nederland en dan kom ik tot de conclusie dat veel accountants in Nederland eigenlijk ook nog in “Engelse” tijden leven en niet het lef hebben om te veranderen. De redenen hiervoor zijn nog steeds dat de klant de inefficiëntie van de accountant beloond. Sommige partners nog steeds aan hun eigen inkomen denken i.p.v. het klantbelang. Men niet durft te innoveren want het gaat nu toch ook goed. Ik vraag mij vaak af, hoe gaan we dit nu veranderen en ik probeer dit ook in mijn spreekbeurten en presentaties en demonstraties aan te kaarten. Eigenlijk erkent iedereen dit, maar veranderen is toch van een andere orde. Vaak gaat men de volgende dag weer aan het werk en verdwijnen de goede voornemens als sneeuw voor de zon. Op de Nationale Accountancydag 2011 willen we laten zien dat ondernemen fun is en ook zeker geldt voor accountants.

Kom ook naar de Nationale Accountacydag 2011 en praat mee over de ondernemende accountant!

Vroeger hadden opa en oma Kwakernaat een eigen groente- en fruitwinkel aan de Willemsweg in Nijmegen. Opa had ook nog eens een kiosk bij het Canisius Ziekenhuis in de stad. Als kleine jongen vond ik het al geweldig als ik opa mee mocht helpen. Kleine klusjes in de kiosk, of naar de grossier om spullen in te kopen. Ook hielp ik oma graag, bijvoorbeeld met het snijden van de snijbonen voor in de winkel. Opa en oma waren dus ondernemer, en ze waren er altijd druk mee.

Wijsheid komt met de jaren. Ooit begon ik met Maurice Tijhuis een eigen zaak: Twinfield. Ik stapte vol overtuiging het ondernemerschap in. Als je ouder wordt, denk je nog weleens na waarom je die stap hebt gezet. Waar komt je ondernemerszin vandaan? Voor mij was het een uitgemaakte zaak, toen ik laatst met een tante, neef en nicht met aanhang en mijn vrouw en zoon een middag dia’s ging kijken. Ouwe prenten, van zo’n 40 a 50 jaar geleden. Er dook een dia op waar ik –trots als een pauw- voor de kiosk van mijn opa stond. En nu, nu ben ik ook weer erg trots. Waarom?

Het begon 13 jaar geleden met een idee. Wij, Maurice Tijhuis en ik, gaven onze baan bij  CODA –en daarmee zo ongeveer alle zekerheden in het leven- op. Ik kan me nog herinneren dat mijn ouders niet konden geloven dat ik die goede baan opzegde. Mijn moeder heeft wel de opstartfase meegemaakt, maar is helaas te vroeg overleden om de groei van Twinfield mee te maken. Mijn vader niet; hij heeft de zaak zien groeien, heeft gezien dat ik de juiste keuze heb gemaakt, maar is ons een aantal jaren gelegen helaas ook ontvallen. Ik denk maar zo dat ze daarboven nog iedere dag meekijken.

Na 11 jaar hard werken met het hele Twinfield team hebben we weer een mijlpaal bereikt. Twinfield is volwassen en is overgenomen door het beursgenoteerde Wolters Kluwer.

Nog even terug naar de beginfase van Twinfield. Het was 1998. Maurice en ik wilden geen lastige implementaties van een boekhoudsysteem. Alles moest en zou online. We startten onze voorbereidingen om online boekhouden op abonnementsbasis uit te brengen. Het businessmodel was simpel: “Massa is kassa”. In 2000 startte Twinfield als bedrijf. Een lastig jaar; de internetzeepbel werd doorgeprikt en allerlei ideeën en initiatieven –hoe goed ook- werden moeilijk uitvoerbaar omdat de markt er eigenlijk nog niet rijp voor was. Toch hebben we doorgezet. We openden een kantoor in Wijk bij Duurstede. Niet groot, niet luxe, maar precies wat we zochten.

Het onvermijdelijke van Wijk bij Duurstede was de lange weg vanaf de A12 naar Wijk, daar komt namelijk voor je gevoel geen einde aan. Toch was het geen verspilde moeite. Helemaal alleen in de auto, onderweg naar huis, heb je de tijd om alles even te overdenken. De eerste vijf jaren waren moeizaam en vermoeiend, maar ook spannend en uitdagend. Ze zaten vol met valkuilen en leermomenten. In die eerste jaren ben je ondernemer ten voeten uit. Wat heb ik veel geleerd in de afgelopen elf jaar. Als je terugkijkt lijkt het allemaal zo kort geleden, als je de foto’s ziet, dan niet.

In februari 2006 werd ik geïnterviewd door Remco Mourits. Ons PR-bureau drukte me vooraf op het hart om niet al te openhartig te zijn. Maar ja, dat is niets voor mij. Ik zeg wat ik denk en voel, tegen wie het ook is. Dat is de houding en instelling die me tot hier heeft gebracht in het leven. Remco maakt ere en mooi verhaal van. De kop luidde: “Het is maar goed dat je niet weet waar je aan begint”.

Het is nu vijf jaar later, en het verhaal van toen klopt nog steeds van A tot Z. Natuurlijk zijn er dingen veranderd. Twinfield is (fors) gegroeid, we hebben veel meer medewerkers en klanten in allerlei landen. We zijn internationaal aan de slag gegaan en hebben kantoren in Kiev en in Engeland. Het geeft mij altijd een bijzonder gevoel als ik in Kiev ben. Deze mensen leven in een totaal andere wereld, maar voelen zich net als de mensen in Nederland een echte Twinfielder. Binnenkort mogen ze eindelijk –na toestemming van het Ministerie van Buitenlandse Zaken- weer eens naar Nederland komen om hier de collega’s te ontmoeten en workshops en trainingen te volgen.

Nog steeds heb ik het gevoel dat we nog lang niet klaar zijn, dat we nog steeds aan het begin staan. Hoe breek je door in vier landen tegelijkertijd? Een krachtige internationale strategie is nodig. Die strategie is er en kunnen we nu gaan uitvoeren. Twinfield wordt overgenomen door Wolters Kluwer. Een fantastisch Nederlands bedrijf, beursgenoteerd, met een infrastructuur en mensen en klanten in landen waar wij ook succesvol willen worden. Twinfield online boekhouden past perfect in de producten-portfolio! Want waarom zes jaar erover doen om een land te veroveren als het ook anders en sneller kan?

Het betekent niet dat we de Nederlandse markt vergeten, integendeel. In Nederland hebben we een veel sterkere positie. We hebben veel met Wolters Kluwer gesproken en daar bleek dat dezelfde taal spreken, en elkaar snel begrijpen en aanvullen. Wolters Kluwer is de juiste partner voor ons om de groeidoelstellingen van Twinfield te helpen realiseren.

Het begon in 1998 met een idee, dat tot Twinfield online boekhouden leidde in 2000. Wat ben ik trots op wat we samen hebben bereikt in de afgelopen 11 jaar.

Andre Kwakernaat, CTO en oprichter Twinfield International N.V.

Afgelopen week was ik weer voor enkele dagen in Kiev, waar Twinfield ook een development-team heeft. Kiev ligt in de Oekraïne op ongeveer drie uur vliegen van Nederland. Er is één uur tijdsverschil. We zijn bij Twinfield constant bezig met nieuwe technologie. Toen we -dik tien jaar geleden- startten als SaaS-oplossing voor online boekhouden diende je rekening te houden met een paar browsers. Dat is nu wel anders. Meerdere browsers ondersteunen, bijhouden van versie-wisselingen, testen en releasen, etc. En echt niet alleen meer op kantoormachines: ook mobiele devices krijgen aandacht. Kijk maar naar onze iPhone-app.  Vooruitgang. Ook in de Oekraïne zie je de vooruitgang. Tegenwoordig heeft Kiev een nieuwe aankomst-terminal, Geen briefjes meer invullen die je bij vertrek weer moet inleveren. Het wordt -alhoewel het uniformgehalte nog steeds hoog is- moderner. We worden altijd opgehaald door twee collega’s waarmee we naar kantoor rijden. Bij aankomst iedereen persoonlijk begroeten en dan aan de slag. Het kennisgehalte is zeer hoog en de discussies en workshops geven iedereen -ik ga zelden alleen, er reizen regelmatig collega’s mee- weer inspiratie. Onze collega’s in Kiev zijn echte Twinfielders geworden, al wonen ze zo’n slordige 2.000 kilometer verderop.

Aan het einde van de werkdag gaan we lopend of met de bus naar het metrostation. De metro in Kiev geopend in 1960. Het reizen kost je de kop niet; een enkele reis naar het hotel kost 19 cent. Uiteraard gaan we elk verblijf uit eten met onze collega’s. Het is goed om met elkaar bij te praten; hoe gaat het met ze, niet alleen zakelijk, maar zeker ook privé. En qua kosten is het daar nog echt goed te doen met zo’n grote groep. Komende maand, juni 2011, komt het hele team over naar Nederland. Een uitgebreid programma staat klaar: kennismakingen, workshops, trainingen en meetings. Na lang wachten en het nodige aandringen hebben we van het Ministerie van Buitenlandse Zaken toestemming voor het verblijf gekregen. Ik verheug me op hun bezoek.

Als ik in Kiev loop verbaas ik mij altijd over de vervallen staat van vele gebouwen. Het contrast is vaak zo groot; in het straatbeeld zie je veel, heel veel auto’s die wij ons niet kunnen veroorloven. De tegenstellingen tussen arm en rijk zijn nog zo groot! Tijdens mijn bezoek ben ik bij KPMG geweest voor het regelen van de administratie. Nou, de Oekraïne is een goudmijn voor accountants. Je moet er namelijk twee boekhoudingen voeren. Eén normale en één voor de BTW. Een stapel formulieren lag te wachten. Digitaal? Welnee: alles moest handmatig ingevuld worden. Ik viel van mijn stoel; niet alleen van de kosten die de accountant in rekening brengt, maar dat dat nog bestaat anno 2011.

Vanuit de ontbijtzaal in het hotel heb je een mooi uitzicht over de stad. Wat ons opviel was het grote aantal satellietschotels op de daken. Kiev is een mooie stad, maar al die schotels verpesten het straatbeeld. Toch is het onontkoombaar. Zoals ik al schreef; de vooruitgang is merkbaar in de Oekraïne. Ook zij willen bijblijven met wat er gebeurt in de wereld. Bij terugkomst realiseer je je weer wat een voorrecht wij hebben om in Nederland te leven. Alles is hier perfect geregeld, de tegenstellingen zijn veel minder groot en je hoeft maar één boekhouding te voeren, die je ook nog eens helemaal kunt automatiseren met onze geweldige online dienst.

Innovatie. Het codewoord voor mijn presentaties in de afgelopen tijd. Ik heb weer flink wat groepen mensen toegesproken. Vind ik altijd mooi, het directe contact met een zaal, het aangaan van de interactie, het inspireren. En -toegegeven- ik vind het ook erg leuk om de AR Drone te kunnen laten vliegen. Wat mij iedere keer opvalt is dat social media een eye-opener is voor veel mensen in de zaal. Nee, Twitter gebruik je niet om te melden dat je naar de WC gaat, dat je gaat slapen of dat je weer wakker bent (uitzonderingen daargelaten). Ik weet wel beter. Dagelijks komt via Twitter het nieuws tot mij. Het gebruik van Flipboard op de iPad is daar een uitstekend hulpmiddel voor. Ook een tool als Hootsuite is fantastisch. Je stelt gewoon je zoekwoorden in en je hebt gelijk resultaat.

Ik probeer mijn volgers een indruk te geven wat wij bij Twinfield aan ontwikkelen zijn en wat ikzelf doe. Ook probeer ik inspiratie te delen; wat zijn interessante tweets (Twitter-berichten) en tweeps (Twitter-gebruikers). Je ziet steeds meer zogenoemde corporate tweets verschijnen, kleine persberichten of mededelingen. Die van Accountancynieuws bekijk ik altijd en dan wel via Flipboard, want van daaruit kom je gelijk op het hele artikel op internet. Peter Heerschop is een van mijn favoriete Twitteraars. Hij kan in één zin een heel verhaal vertellen en dan ook nog met humor! De laatste Masterclass bij Twinfield ging over Social Media en tijdens de masterclass waren we met z’n allen trending topic op Twitter in Nedeland. Dat kun je dan weer analyseren via diverse websites. Zo bleek dat we ineens een bereik hadden van 23.314 mensen en een exposure van 256.033 impressions. Helemaal gratis! Daar heb je toch wel een paginagrote advertentie (en een zak met geld) voor nodig in de Telegraaf op zaterdag!

Nog geen Twitter? Eigenlijk kan dat niet meer. Ik raad iedereen aan om een account aan te maken en eens wat mensen te gaan volgen. Vandaag kreeg ik een tweet van Robert van Geenhuizen, over de KLM en de vlucht naar Miami. Op 21 maart ging de Nederlandse DJ Sied van Riel samen met 150 fans aan boord van de eerste directe KLM-vlucht van Amsterdam naar Miami. Deze vlucht was niet gepland door KLM; Sied van Riel won ‘m..met een tweet. KLM meldde namelijk via Twitter dat de eerste directe vlucht naar Miami vanaf Amsterdam op 27 maart zou plaatsvinden. Van Riel reageerde direct en twitterde “dat ze een paar dagen eerder zouden moeten vliegen gezien een festival in Miami op 21 maart”. Bekijk het voorbeeld in de film en zie hoe krachtig het is…